Cukrzyca ciążowa - co powinna jeść przyszła mama?
Cukrzyca ciążowa - do głównych czynników ryzyka jej rozwoju zaliczamy przede wszystkim insulinooporność przed ciążą, otyłość oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku cukrzycy.
Aby uchronić siebie i dziecko przed negatywnymi konsekwencjami zaburzeń metabolizmu węglowodanów w trakcie ciąży, warto uprzednio przygotować swój organizm. Istotna w tym kontekście jest redukcja masy ciała i poprawa wrażliwości insulinowej za pomocą właściwie skomponowanej diety, aktywność i, czasem, farmakoterapii.
Cukrzyca ciążowa - zaburzenie z poważnymi konsekwencjami
Do najczęstszych powikłań nieprawidłowego metabolizmu węglowodanów w ciąży zaliczamy nadmierną masę urodzeniową dziecka, przedwczesny poród, niedotlenienie płodu oraz wady rozwojowe.
Co więcej, kobiety, u których problemy z tolerancją węglowodanów po raz pierwszy pojawiają się w czasie ciąży, są obarczone kilkukrotnie wyższym ryzykiem rozwoju cukrzycy ciążowej typu drugiego w ciągu kolejnych 10 lat.
Niestety cukrzycy ciążowej bardzo często towarzyszą inne zaburzenia. Do najpowszechniejszych zaliczamy: nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nawracające zakażenia dróg moczowych. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby przyszła mama otoczona była specjalistami, którzy zadbają o właściwą diagnostykę oraz dietoterapię.
Najważniejsza jest regularność posiłków
Podstawą terapii cukrzycy ciążowej jest właściwie zbilansowana dieta oraz umiarkowana, ale regularna, aktywność fizyczna poprawiająca wrażliwość tkanek na insulinę.
Bardzo ważna jest regularność posiłków, która usprawnia tempo metabolizmu i reguluje wydzielanie hormonów związanych z trawieniem składników pokarmowych. Ponadto, zabezpiecza przyszłą mamę przed gwałtownymi spadkami cukru, które mogą zagrażać zdrowiu dziecka.
Liczba posiłków powinna być dostosowana indywidualnie do potrzeb przyszłej mamy i jej stylu życia. Należy jednak pamiętać, by przerwy między posiłkami nie były dłuższe niż 4 godziny.
Bardzo istotne jest wprowadzenie wieczornego posiłku z węglowodanami (tzw. II kolacji) około godziny 22.00. Posiłek ten zapobiega nocnym spadkom glikemii i głodowej ketogenezie.
Postaw na węglowodany złożone i właściwe łączenie produktów
Pomocne w utrzymaniu normoglikemii są posiłki zawierające węglowodany złożone (o niskim indeksie glikemicznym, czyli poniżej 50) i duże ilości błonnika pokarmowego. W związku z tym na talerzu przyszłej mamy częściej powinny gościć surowe warzywa, kasze, ryż naturalny, pieczywo pełnoziarniste, płatki owsiane. Choć owoce to cenne źródło witamin i antyoksydantów, ich ilość powinna być kontrolowana ze względu na dużą zawartość cukrów prostych. Jeśli przyszła mama ma ochotę na owocową przekąskę, to powinna do niej dołożyć garść orzechów lub pestek. Zawarte w nich białka i tłuszcze spowolnią wzrost glikemii po spożytym posiłku.
Istotne dla przyszłej mamy jest także właściwe nawodnienie. Każdego dnia powinna spożywać około 2-2,5 litra płynów, przede wszystkim wody średniomineralizowanej i niesłodzonych herbat. Zaleca się eliminację soków oraz napojów słodzonych.
Warto skorzystać z pomocy specjalisty
U części ciężarnych konieczne jest włączenie insulinoterapii, która do czasu porodu ma zabezpieczyć przyszłą mamę i dziecko przed hiperglikemią.
Ponieważ zdrowie maluszka i mamy w okresie ciąży jest najważniejsze, zaleca się, aby każda kobieta prowadziła ciążę nie tylko pod okiem lekarza, ale także wyspecjalizowanego dietetyka klinicznego, który przygotuje dla niej indywidualny plan żywieniowy. Ciężarnym stosującym insulinoterapię zaleca się także skorzystanie z pomocy edukatora w cukrzycy. Właściwie przeprowadzona edukacja diabetologiczna pozwala uniknąć błędów podczas terapii i odpowiednio wdrożyć zalecenia lekarza.
Gen MTHFR, trombofilia, insulinooporność. Wspólny mianownik – niepłodność
Długotrwałe, bezskuteczne starania o dziecko lub niepowodzenia położnicze, zawsze powinny skłonić pary do głębszej analizy swojego stanu zdrowia i skorzystania z pomocy specjalistów, którzy pomogą w zidentyfikowaniu problemu i pomogą przejść trudną drogę do sprawienia, aby niepłodność była pokonana.
Niepłodnością nazywamy stan, w którym zachodzi częściowa lub całkowita niemożność wytwarzania funkcjonalnych komórek rozrodczych. Jak pokazują statystyki, problemy z poczęciem dotykają niemal 15% par, z czego szacunkowo u ok 30-35% przypadków powodowanych jest przez zaburzenia czynności męskiego układu rozrodczego. Jest to o tyle istotne, że w proces przygotowania do ciąży powinni być zaangażowani oboje partnerzy, a nie jedynie przyszła mama. Czy niepłodność można przezwyciężyć? Oczywiście, ale, żeby to zrobić, trzeba poznać źródło problemu. Odpowiednia diagnostyka i wsparcie specjalistów pozwalają na zidentyfikowanie przyczyny niepłodności u niemal 90% par.
Niepłodność jest bardzo złożonym problemem i przyczyn niemożności poczęcia dziecka należy szukać w bardzo wielu obszarach naszego zdrowia.
Problem leżący w genach?
Istnieje wiele genów, których defekty korelują ze zwiększonym ryzykiem poronień lub z problemami w skutecznym zapłodnieniu. W ostatnim czasie szczególną uwagę wielu specjalistów zwrócił gen MTHFR, kodujący enzym uczestniczący w metabolizmie folianów i homocysteiny. Uznaje się, że polimorfizmy w tym genie mogą być jedną z przyczyn wczesnych poronień. W przypadku kobiet, których ten problem dotyczy, zasadne jest wykonanie badania genetycznego, które pozwoli na zidentyfikowanie tych polimorfizmów. Przyczyną nawykowych poronień może być także trombofilia, czyli wrodzona skłonność organizmu do tworzenia zakrzepów w naczyniach żylnych. W celu rozpoznania trombofilii, należy zidentyfikować nieprawidłowości w układzie krzepnięcia, wykonując m.in. analizę polimorfizmów w genie protrombiny i czynnika V Leiden.
Sprawdź, czy nie masz insulinooporności
Insulinooporność została uznana w ostatnim czasie za jeden z czynników niepłodności, ponieważ hiperandrogenizm oraz zaburzenia czynności jajników coraz częściej korelują z występowaniem tego zaburzenia metabolicznego u kobiet w wieku rozrodczym.
Zadaniem insuliny jest kontrolowanie poziomu glikemii poprzez stymulowanie wychwytu glukozy z krwi do tkanek, adipocytów, komórek mięśniowych, ale także poprzez hamowanie wątrobowej produkcji glukozy. O insulinooporności mówimy w sytuacji, gdy efektywność powyższych procesów jest niewystarczająca dla utrzymania homeostazy glukozy.
Dotychczas opublikowane badania pokazują, że obniżenie poziomu insuliny poprzez zastosowanie leków uwrażliwiających tkanki na działanie tego hormonu (gł. Metforminy), oraz odpowiednio skomponowanej diety, może zmniejszyć poziom androgenów, podwyższyć poziom białka wiążącego hormony płciowe (SHBG) oraz przywrócić prawidłową owulację u kobiet, a także wpłynąć na wzrost poziomu estrogenu, co pokazuje, jak istotna jest insulina dla pracy układu rozrodczego.
Aby zdiagnozować insulinooporność, należy wykonać pomiar glukozy i insuliny na czczo, lub, jeśli lekarz uzna to za konieczne, wykonać doustny test obciążenia glukozą i oznaczyć krzywe: cukrową i insulinową.
Zdiagnozowano u Ciebie insulinooporność? Skorzystaj z pomocy naszego specjalisty, który przygotuje dla Ciebie indywidualny plan żywieniowy, dostosowany do Twoich problemów zdrowotnych.
Panowie, kontrolujcie cukier!
Cukrzyca wpływa negatywnie na funkcjonowanie wielu układów i narządów, przyczyniając się do rozwoju retinopatii, niewydolności nerek, chorób układu krwionośnego, neuropatii; ma także wpływ na funkcje rozrodcze. Co więcej, zachorowalność na cukrzycę wzrasta w coraz młodszych grupach wiekowych, przez co wpływ tej choroby na funkcje rozrodcze kobiet i mężczyzn staje się coraz większym problemem. Warto zwrócić uwagę na fakt, że w ciągu ostatnich lat wiele badań potwierdziło negatywny wpływ cukrzycy na funkcje seksualne mężczyzn, takie, jak jakość nasienia, jakość materiału genetycznego plemników, problemy z erekcją, czy zaburzenia hormonalne.
Każdy mężczyzna, planujący powiększenie rodziny, powinien regularnie kontrolować glikemię, aby mieć pewność, że zaburzenia gospodarki węglowodanowej nie pogorszą jego funkcji rozrodczych.
Oczywiście, podstawą profilaktyki i terapii cukrzycy, zwłaszcza cukrzycy typu 2, jest zdrowa, zbilansowana dieta i regularna aktywność fizyczna.
Potrzebujesz pomocy specjalisty? Skontaktuj się z nami i umów na spotkanie z naszym dietetykiem klinicznym i edukatorem w cukrzycy.
Zadbajcie o siebie, aby przekazać dobre geny
Za minimalny okres przygotowujący do poczęcia uznaje się 3 miesiące. W tym czasie, przyszli rodzice powinni wykonać dokładne badania, zrezygnować z używek, wprowadzić regularną aktywność fizyczną i zdrową zbilansowaną dietę. Dlaczego jest to tak ważne? Właściwe odżywienie organizmu, wyrównanie niedoborów witaminowo-mineralnych oraz uzyskanie prawidłowej masy ciała istotnie wpływają na jakość komórek rozrodczych, a zwłaszcza materiału genetycznego; zwiększają szanse powodzenia procesu zapłodnienia, oraz samej ciąży.
Podjęliście decyzję o powiększeniu rodziny i chcecie się odpowiednio przygotować?
Skorzystajcie z naszej oferty dedykowanej przyszłym rodzicom! Nasi specjaliści poprowadzą Was przez cały okres przygotowujący do ciąży i wesprą Was na każdym etapie tej trudnej drogi. Niepłodność może zostać pokonana!